دستاورد طرح ۴۶ هزار هکتاری در سیستان

دستاورد طرح ۴۶ هزار هکتاری در سیستان

به گزارش ایاگنا ، سیستان از دیرباز مهد کشت و زایش و رونق در جنوب شرق ایران بوده به گونه ای که به دلیل آبادی و قوت زمین ها، این منطقه سالیان زیادی به انبار غله ایران معروف و مشهور بوده است

این سرزمین که اینک با گذشت ۲ دهه همچنان خشکیده و زمین های آن به سبب نبود آب کافی چون لبان مردم تشنه این دیار ترک برداشته، روزگاری از سرسبزی و طراوت میزبان انواع پرندگان و حیات وحش و تفرجگاه و تامین کننده نیازهای غذایی مردمان جنوب شرق ایران و بی نظیر بود و نه تنها مهاجر فرست نبوده بلکه از سایر نقاط ایران نیز برای کار و تجارت به این منطقه مهاجرت می کردند.

رود هیرمند آب را به این منطقه سرازیر می کرده و به دریاچه هامون به عنوان قلب تپنده سیستان وارد می کرده، سرچشمه اصلی این رود از هزاران کیلومتر دورتر و از قلب کوه های بابا یغما در افغانستان سرچشمه می گیرد.
اولین نشانه های خشکسالی کنونی در سیستان از سال ۷۶ آغاز و پس از آن در سال ۷۸ خشکی و خشکسالی که محصول دست کشور همسایه بوده بر این منطقه حاکم شد تا چشمان پر فروغ زنان منطقه خشک و دستان توانمند مردان سیستانی نیز از رمق باز ماند.
حسین رمرودی یکی از ریش سفیدان و کشاورزان قدیمی منطقه سیستان که اینک داس خود را به میخی در حیاط منزل آویزان کرده و سالهاست دست به تیشه نبرده در گفت و گو با خبرنگار ایرنا اظهار داشت: این دومین خشکسالی است که سیستان تجربه کرده و قبل از آن نیز در دهه ۴۰ خشکسالی نسبتا کوتاهی را در حافظه تاریخی خود دارد.
وی ادامه داد: بسیاری از مردم در آن زمان خانه و کاشانه خود را رها کرده و برای کار به ترکمن صحرا (مازندران) کوچ کردند.
وی افزود: پس از آنکه مجددا آب در هیرمند جاری شد مردم از ترکمن صحرا بازگشتند و دوباره با تلاش توانستند منطقه خود را از به رونق گذشته بازگردانند.
وی با اشاره به اینکه خشکسالی کنونی در این منطقه بی سابقه بوده است تصریح کرد: تا کنون هیچ گاه سیستان را چون امروز بی فروغ و زار ندیده ام و گمان می کنم اگر فکری به حال آن نشود به زودی به تلی از خاک تبدیل خواهد شد.
وی بیان کرد: حدود ۱۸ سال از خشکسالی منطقه می گذرد و هر سال شرایط از سال قبل آن بدتر می شود.
وی خاطرنشان کرد: وجود چاه نیمه ها در سیستان یک نعمت تلقی می شود زیرا آب آشامیدنی مردم را تامین می کند و به علت گرمای زیاد و وسعت بسیار زیاد دریاچه خشکیده هامون نمی توان آب ذخیره شده در چاه نیمه ها را وارد هامون کرد زیرا تنها سببب هدر رفت آب می شود.
**مهاجرت از پس خشکسالی در سیستان
زندگی در گذر تند بادهای خود نه تنها طبیعت بلکه سرنوشت را نیز دگرگون و روزگار فراخ را آنچنان سرد و خشک تبدیل می کند که موجب تنگ شدن عرصه برای مردم شده و آنان را به کوچی اجباری مجبور می سازد.
پس از وقوع خشکسالی در سیستان مردم چاره کار و درآمد و معیشت خود را در استفاده از مزیت مرز یافتند و شروع به تجارت سنتی کردند و این امر سبب شد تا بیشتر مردم این منطقه بتوانند درآمد کسب کرده و میزان مهاجرت از این منطقه چندان چشمگیر نبود.
اما پس از ایجاد دیوار امنیتی در مرز این منطقه با کشور افغانستان به ناگهان تعداد زیادی از مردم بیکار شده و زندگی و معیشت آنان دچار رکود شدیدی شد.
ابراهیم مرادقلی یکی از ساکنان منطقه سیستان که پس از انسداد مرز مجبور به مهاجرت به زاهدان شده است در گفت و گو با خبرنگار ایرنا اظهار داشت: کشاورزی پیشه اصلی خانواده ما در منطقه سیستان بوده که پس از خشکی آب این پیشه از بین رفت.
وی ادامه داد: پس از آن با کار و تلاش در مرز توانستم کمی سرمایه جمع آوری کرده و یک ماشین سنگین خریداری کنم.
وی افزود: در سال ۸۳ دو نفر از اردبیل را برای کار با خودرو سنگین بکار گرفتم و با درآمد خوبی که داشتم توانستم چند خودرو سنگین دیگر را نیز به صورت لیزینگی خریداری کنم و ۲ راننده دیگر نیز با آن خودروها کار می کردند.
وی تصریح کرد: پس از انسداد مرز بازار کار بطور کامل در این منطقه در رکود فرو رفت و مجبور شدم برای پرداخت اقساط، خودروها را زیر قیمت بفروشم.
وی بیان کرد: همچنین به دلیل اینکه بانک ها بدون در نظر گرفتن شرایط اقتصادی منطقه سود خود را میخواستند مجبور شدم تا خانه و کاشانه خود را نیز به قیمت ناچیزی بفروشم.
مرادقلی خاطرنشان کرد: با رکود اقتصادی منطقه مجبور شدم تا نانوایی و کارگاه بلوک زنی خود را که بیش از ۷ نفر در آنها مشغول بکار بودند تعطیل کرده و سپس با دلی شکسته از خانه و کاشانه راهی شهر غربت شوم.
به گفته برخی افراد تا هشت هزار خانوار از منطقه سیستان مهاجرت کرده و در شهرهای دیگر به کارهای سطح پائین روی آورده اند.
مهاجرت ها در منطقه سیستان در مدتی چنان اوج گرفته بود که پاسگاه های مستقر در مسیر راهها از خروج خودروهای حامل اثاثیه منزل جلوگیری می کردند.
یکی از اهالی سیستان که شاهد صحنه آتش زدن اثاثیه منزل یکی از همشهریان خود بود به خبرنگار ایرنا گفت: یکی از ساکنان منطقه پس از اینکه پاسگاه اجازه عبور وسایل او را نداد، لوازم منزل خود را در چند متری پاسگاه به آتش کشید و از این طریق اعتراض خود را نشان می دهد.
مسلم رجحانی اظهار داشت: هیچ کس نمی تواند موضوع مهاجرت مردم از سیستان را کتمان کند گرچه باید در گفتن هشت هزار خانوار کمی درنگ کرد.
وی ادامه داد: مردم به دلیل نداشتن درآمد کافی و شرایط بد جوی از منطقه سیستان مهاجرت کرده اند و در صورتی که دوباره شرایط مهیا شود بازخواهند گشت.
وی افزود: چندی قبل برخی از همسایگان در محله ما منزل خود را به فروش گذاشتد اما به دلیل اوضاع بد خرید و فروش قیمت این منازل از هزینه ساخت آنها کمتر بود.
وی تاکید کرد: با توجه به مهاجرت مردم از این منطقه دولت باید برنامه ریزی دقیقی داشته باشد.
یکی از روستاییان سیستان که خود را محمود سرگزی معرفی کرد گفت: وقتی شغلی برای تامین معاش زندگی نداریم چگونه می توانیم در این منطقه سکونت کنیم.
وی افزود: مهاجرت و رها کردن خانه و کاشانه و زمین زراعی که نیاکان ما در آنها به کشت و زرع مشغول بودند بسیار سخت و غیر قابل تحمل است اما چاره ای جز مهاجرت نداریم، از طرفی پاسگاههای مستقر در خروجی منطقه از انتقال اسباب و اثاثیه منزل جلوگیری می کنند.
وی تاکید کرد: مسئولانی که اجازه خروج نمی دهند باید شغل فراهم کنند، اگر شغل فراهم کردند و ما خواستیم مهاجرت کنیم بدترین برخوردها را بکنند.
فرماندار شهرستان نیمروز نیز در گفت و گو با خبرنگار ایرنا در پاسخ به این سئوال که گفته می شود افزون بر هشت هزار خانوار از این منطقه مهاجره کرده اند، اظهار داشت: هشت هزار خانوار عدد بسیار بالایی است و آن را تائید نمی کنم.
محمد حسن دهمرده افزود: شهرستان نیمروز حدود ۱۰ هزار خانوار جمعیت دارد و مهاجرت این تعداد افراد از منطقه سیستان به معنی خالی شدن یکی از شهرستانهای آن است.
وی ادامه داد:ممکن است برخی افراد از روستاها برای کار به صورت فصلی به سایر شهرها مسافرت کنند اما این به معنی مهاجرت دائمی آنان نیست.
وی بیان کرد: من چنین مهاجرتی را تائید نمی کنم زیرا در این صورت باید بسیاری از روستاهای سیستان خالی از سکنه می شد اما اینچنین نیست.
البته با نگاهی به آمار حضور مردم در انتخابات نیز می توان دید که سفر مردم به سایر شهرستان ها کمتر شده است.

**تدبیرِ اُمید/ماندگاری مردم با اجرایی شدن طرح ۴۶ هزار هکتار
با روی کار آمدن دولت یازدهم و توجه خاص این دولت به سیستان و بلوچستان طرح های عظیم بسیاری در سطح استان به منظور کمک به معیشت مردم و محرومیت زدایی شکل گرفت.
رئیس جمهوری و اعضای هیات دولت در سفر فروردین ۹۳ به سیستان و بلوچستان طرح آبیاری نوین در ۱۴۶هزار هکتار از زمین های کشاورزی این استان را تصویب کرد که ۴۶ هزار هکتار آن در شمال استان با نصب لوله برای انتقال آب به زمین های کشاورزی و ۱۰۰هزار هکتار آبیاری تحت فشار و غیره در جنوب این استان اجرا می شود.
به گفته استاندار سیستان و بلوچستان اعتبار این طرح از محل صندوق توسعه ملی در بانک مرکزی به نام سیستان و بلوچستان اختصاص یافته است و هیچ مشکل اعتباری برای آن وجود نخواهد داشت.
قرار است این طرح درمدت سه تا چهار سال به اتمام برسد و کار لوله گذاری طرح ابتدا در منطقه سیستان آغاز شده است، پایلوت این طرح نیز در بخش مرکزی شهرستان هامون به اجرا در آمده است.
استاندار سیستان و بلوچستان در گفت و گو با خبرنگار ایاگنا اظهار داشت: اولین هدف طرح ۴۶ هزار هکتار آبرسانی به مزارع سیستان از طریق لوله در فرایند اجرا جذب نیروهای محلی است و در همین زمینه دو کارگاه اجرایی و تربیتی ایجاد شده تا از تجارب شرکت ها و مشاوران بزرگ برای تربیت نیرو و بهره گیری از ظرفیت های منطقه استفاده شود.
علی اوسط هاشمی با بیان اینکه نقش نیروهای محلی سبب پایداری طرح خواهد شد، گفت: اجرای این طرح سبب ماندگاری مردم در منطقه و افزایش تولید و تغییر الگوی کشت خواهد شد.
وی یکی از برنامه های جنبی این طرح را ایجاد کارخانه لوله پلی ایتیلن در سیستان وبلوچستان ذکر کرد و افزود: با توجه به اینکه این طرح و همچنین طرح ۱۰۰هزار هکتاری در جنوب استان نیاز به لوله دارد تصمیم گرفته شد کارخانه ساخت لوله در همین استان ایجاد شود که این نیز زمینه ساز ایجاد اشتغال شده است.
وی ادامه داد: اجرا و تکمیل طرح انتقال آب با لوله به ۴۶ هزار هکتار زمین در سیستان هزاران شغل ایجاد می کند که ساخت واحد تولیدی لوله با ۱۵۰ نفر اشتغالزایی از جمله آنهاست.
استاندار سیستان و بلوچستان تصریح کرد: دولت برای استفاده بهینه از آب و خاک برنامه های مهمی در پیش دارد که اجرای ۴۶ هزار هکتار آبیاری نوین در منطقه سیستان و یکصد هزار هکتار در مناطق مختلف بلوچستان بر همین مبنا طرح ریزی شده است.
بخشدار بخش مرکزی شهرستان هامون نیز در گفت و گو با خبرنگارما  اظهار داشت: این طرح در مساحتی بیش از سه هزار هکتار آغاز و تا کنون پیشرفت خوبی نیز داشته است.

نظر بدهید